Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Świdnicy

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 8 sierpnia 2023 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w osobie SSR Magdaleny Piątkowskiej

po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania K. W.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W.:

z dnia 3 czerwca 2022r. ,(...)

o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy

z dnia 10 czerwca 2022 r. roku, (...)

o świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego

I. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 3 czerwca 2022r. i przyznaje powodowi K. W. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 10.09.2021r. w wysokości należności za 5% uszczerbku na zdrowiu, tj. w kwocie 5.665 zł.,

II. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 10 czerwca 2022r. i przyznaje powodowi K. W. prawo doświadczenia rehabilitacyjnego w związku z wypadkiem przy pracy w wysokości 100% podstawy wymiaru.

UZASADNIENIE

Powód K. W. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 10 czerwca 2022 r. odmawiającej mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia wypadkowego wobec ustalenia, że zdarzenie wprawdzie było wypadkiem przy pracy, ale do zdarzenia doszło na skutek naruszenia przez powoda przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia spowodowanego umyślnie na skutek rażącego niedbalstwa. Z tej samej przyczyny odmówiono powodowi prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu przedmiotowego wypadku ( decyzja z dnia 8 czerwca 2022r., również zaskarżona przez powoda). Powód nie zgodził się z takim zarzutem popierając swoje stanowisko zapisami protokołu powypadkowego, gdzie nie stwierdzono takich naruszeń. Powód przyznał, że do zdarzenia doszło wobec nie wyłączenia krajarki przy użyciu przycisku STOP. Powód wskazał, iż pracował przy tej maszynie ponad rok, nigdy mu się to nie zdarzyło, więc widocznie musiał mu się zdarzyć słabszy dzień.

W odpowiedzi na odwołania Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołań od każdej z decyzji oraz o zasądzenie od powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ rentowy powołał art. 21 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych oraz wskazał, że ustalenia doprowadziły do wniosku, iż powód w dniu zdarzenia naruszył na skutek rażącego niedbalstwa przepisy bhp. Opisano, iż w dniu zdarzenia powód wycinał przy użyciu krajarki pokrywy do worków czteropunktowych z tkaniny polipropylenowej. Po wycięciu około 200 sztuk tkanina nawinęła się na wałek podający w wyniku czego doszło do zmarszczenia wysuwanego materiału, który przykleił się do ruchomej belki dociskowej. W tej sytuacji aby usunąć uszkodzony fragment materiału poza belki dociskowe należy bezwzględnie zatrzymać krajarkę wyłącznikiem STOP, czego jak podniósł organ rentowy, powód nie zrobił, mimo że został prawidłowo przeszkolony. Zdaniem organu rentowego powód zignorował zagrożenie licząc, że zdąży cofnąć rękę ze strefy zagrożenia , czyli ze strefy krojenia termicznego , zanim nastąpi automatyczne uruchomienie krajarki po przerwie w ramach cyklu roboczego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód K. W. zatrudniony był w (...) sp. z o.o. i zajmował się od ponad roku obsługą krajarki do tkanin. Przed objęciem tego stanowiska powód został przeszkolony podczas instruktażu stanowiskowego przez mistrza oddziału przygotowawczego.

Powód wiedział, iż krajarka uruchamia się w cyklach roboczych ( przerwa wynosi 8 sekund) i w razie potrzeby wykonania jakichkolwiek czynności w strefie zagrożenia( nóż termiczny) należy najpierw zatrzymać krajarkę przyciskiem STOP. Tak też postępował za każdym razem- 8 sekund był to bowiem za krótki czas, aby ktoś zaryzykował wkładanie ręki do włączonej maszyny - aby zdążyć usunąć zgrzew, maszyna musiała być wyłączona na1-2 min. Przy włączonej maszynie chodzą noże, temperatura sięga 280-290 stopni C. Maszynę obsługuje 1 osoba, włączenie przycisku STOP nie wymaga odejścia od maszyny- znajduje się on 10-15 cm od pracownika- w zasięgu ręki. Pracownicy nie obawiali się używać przycisku STOP powodującego zatrzymanie pracy maszyny- pracodawca nie wyciągał żadnych konsekwencji za używanie przycisku a nawet zalecał korzystanie z niego. Codziennie powód korzystał z niego od 8-12 razy. W dniu zdarzenia również zatrzymywał maszynę kilkukrotnie.

Powód jako doświadczony pracownik wiedział powyższe, w związku z czym nigdy nie próbował wyciągać materiału przy włączonej maszynie. Jego zdaniem nie było to w ogóle możliwe.

W dniu 10.09.2021r. powód wycinał przy użyciu krajarki pokrywy do worków czteropunktowych z tkaniny polipropylenowej. Praca była monotonna, nudna. Powód zaczął ją o 6.00, do zdarzenia doszło po 9.00. Po wycięciu około 200 sztuk tkanina nawinęła się na wałek podający, w wyniku czego doszło do zmarszczenia wysuwanego materiału, który przykleił się do ruchomej belki dociskowej. Na skutek chwilowej dekoncentracji uwagi powód w przekonaniu, iż nacisnął jak zwykle przycisk STOP przystąpił do zwykłych czynności, po czym poczuł uderzenie i ból.

Pomimo tego, iż powód oświadczył, iż nie jest w stanie powiedzieć, dlaczego nie wcisnął przycisku STOP, będący w zespole powypadkowym L. M. dokonał zapisu w protokole, że powód chciał wykorzystać przerwę w cyklu roboczym maszyny. Pod takim stanowiskiem podpisała się również J. P.- mistrz zmianowy, która również wchodziła w skład komisji powypadkowej, choć była zdania, że powód nie zatrzymał maszyny z pośpiechu albo się zamyślił. Okoliczności wypadku ujęto skrótowo, aby się nie rozwodzić. De facto nie ustalono z całą pewnością tego, co zapisano w protokole, że powód chciał wykorzystać przerwę w cyklu.

Dowód:

zeznania świadka L. M. k.28, e-protokół k.30

zeznania świadka J. P. k. 28v., e-protokół k.30

zeznania powoda k.29, e-protokół k.30

Na skutek zdarzenia powód doznał otwartego złamania paliczka paznokciowego z częściową amputacją opuszki palca III ręki prawej z następowym usztywnieniem w stawie (...), deformacją paliczka dalszego, zaburzeniami czucia powierzchniowego. W związku z tym powód doznał uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5%.

Dowód: opinia biegłego sądowego chirurga k. 34-37

Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o powołany wyżej materiał dowodowy, przede wszystkim zeznania świadków, które wyjaśniły kwestie niefrasobliwych zapisów protokołu powypadkowego w opisie zdarzenia, sprzecznych z poczynionymi przez komisję ustaleniami i wnioskami zarówno komisji powypadkowej jak i samego powoda co do przyczyn zdarzenia. Sąd dał im wiarę albowiem świadkowie i powód w sposób przekonujący wyjaśnili, dlaczego ani powód ani nikt inny nie podjąłby się usuwania zgrzewu w ruchu maszyny oraz wskazali na charakterystykę pracy powoda, która rzeczywiście jako nużąca mogła wywołać dekoncentrację i brak uwagi. Trudno byłoby też przyjąć, że powód, który od ponad roku pracował na tej maszynie i wiele razy dziennie zatrzymywał ją przyciskiem STOP, także w dniu zdarzenia , zdecydował się na wykonanie czynności w jego przekonaniu niemożliwych do wykonania przy włączonej maszynie i w jego przekonaniu bardzo niebezpiecznych.

W zakresie uszczerbku na zdrowiu wobec potrzeby wiadomości specjalnych z zakresu medycyny powołano biegłego sądowego, a jego opinia jako rzeczowa analiza stanu zdrowia powoda przekonująco uzasadniona stała się podstawa ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu powoda na skutek wypadku przy pracy.

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył, co następuje

Odwołania zasługiwały na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: 1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 6. ust. 1 powołanej ustawy z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługują następujące świadczenia:

2) "świadczenie rehabilitacyjne" - dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja ,

4) "jednorazowe odszkodowanie" - dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu

W rozpoznawanej sprawie niespornym było, że zdarzenie mające miejsce w dniu 10.09.2021r. stanowiło wypadek przy pracy. Spornym było, czy do wypadku doszło w okolicznościach przewidzianych w art. 21 ust.1 powołanej ustawy wypadkowej, zgodnie z którym świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadków, o których mowa w art. 3, było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. „O ile umyślność oznacza zamiar wywołania określonego skutku lub choćby godzenie się na niego przy przewidywaniu możliwości jego zaistnienia, o tyle rażące niedbalstwo stanowi kwalifikowaną formę winy nieumyślnej. Ta ostatnia przejawia się w naruszeniu reguł ostrożności, jeżeli sprawca, chociaż nie ma zamiaru wywołania danego skutku i nie godzi się na niego, to jednak skutek ten wywołuje w wyniku niezachowania staranności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką albo przewidywał lecz bezpodstawnie przypuszczał, że skutku tego uniknie, albo wystąpienia określonego skutku swojego zachowania nie przewidywał, chociaż mógł i powinien go przewidzieć. Ocena zachowania należytej staranności (ostrożności) wymaga odniesienia jej do przeciętnej przezorności osób znajdujących się w zbliżonych sytuacjach, natomiast możliwość i obowiązek przewidywania skutku powinny być oceniane indywidualnie, w zależności od poziomu wiedzy, doświadczenia i możliwości intelektualnych konkretnego sprawcy. Przyjmuje się, że rażące niedbalstwo stanowi kwalifikowaną postać braku należytej staranności w przewidywaniu konsekwencji własnego zachowania i polega na przekroczeniu podstawowych, elementarnych reguł ostrożności, a więc na zachowaniu się poniżej minimalnego, elementarnego poziomu wiadomości, umiejętności i możliwości intelektualnych. O przypisaniu konkretnej osobie winy w tej postaci decyduje zatem zachowanie się przez nią w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej. Ocena, czy zasady takie zostały przekroczone, musi być dokonywana w okolicznościach konkretnego przypadku.” ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2021 r. , (...) 25/21, LEX nr 3123438)

W kontekście powyższego przepisu i przytoczonego orzeczenia wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek art. 21 powołanej ustawy. Jak wykazało postępowanie dowodowe u powoda doszło do chwilowej dekoncentracji wywołanej znużeniem, na skutek której powód pozostawał w przekonaniu, ze przycisk STOP jak zwykle, także w tym dniu, włączył. Zarówno powód jak i inni pracownicy wiedzieli, iż przerwa w cyklu maszyny nie jest wystarczająca, by usunąć zgrzew, że temperatura wówczas jest bardzo wysoka i pracują noże. Powód nie podjąłby takiego ryzyka, nawet lekkomyślnie. Zdaniem powoda w ogóle nie było możliwe usuwanie zgrzewu bez zatrzymania maszyny przyciskiem STOP.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżone decyzje i orzekł jak w sentencji.