Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Świdnicy

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 14 sierpnia 2023 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie: Sędzia Magdalena Piątkowska

protokolant: Alicja Gibas

po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2023r. na rozprawie

sprawy z odwołania W. Dolaty

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia17 czerwca 2021 r.,(...)

o świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego

zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. i przyznaje powódce W. Dolacie prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 01.08.2021r. do 29.10.2021r. z ubezpieczenia wypadkowego.

UZASADNIENIE

Powódka W. Dolata wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 17 czerwca 2021 r. odmawiającej jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 1.08.2021r. do 29.10.2021r. Powódka wskazała, iż w dniu 6 maja 2020r. uległa wypadkowi w pracy. Przyznała, że przed wypadkiem miała problemy z kręgosłupem, jednak nie były to dolegliwości tak nasilone jak po wypadku. O małym natężeniu tych dolegliwości świadczył, zdaniem powódki fakt, iż została dopuszczona do pracy na stanowisku montera wyrobów metalowych, gdzie praca wymagała przenoszenia ciężarów. Dopiero na skutek wypadku nastąpiło takie uszkodzenie kręgosłupa, które skutkowało korzeniowym zespołem bólowym i niedowładem prawej stopy. Przed wypadkiem powódka nie była kierowana na rehabilitację, nie zalecano wykonania zabiegu discektomii ( usuwania przepukliny dysku). Powódka przedstawiła okoliczności, której jej zdaniem, wskazywały na urazowy charakter dolegliwości, które spowodowały niezdolność do pracy.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania oraz o zasądzenie od powódki zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż powódka miała przyznane świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego w okresie od 4.11.2020r. do 2.05.2021r. W dniu 6.04.2021r. powódka złożyła wniosek o dalsze świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem przy pracy i decyzją z dnia 16.04.2021r. świadczenie to zostało powódce przyznane do 31.07.2021r. na podstawie art. 15zc ust.2 ustawy z dnia 02.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19(…)Następnie Komisja Lekarska ZUS ustaliła, iż powódka nadal jest niezdolna do pracy, rokuje odzyskanie zdolności do pracy, lecz świadczenie rehabilitacyjne nie pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka w dniu wypadku zatrudniona była w (...) sp. z o.o. w D. na stanowisku monter wyrobów metalowych ; została dopuszczona do pracy przez lekarza medycyny pracy na tym stanowisku.

W dniu 6 maja 2020r. powódka rozpoczęła pracę o 6.00. Ok. 6.10 szykowała komponenty do montażu zaworów. W wykonaniu tych czynności powódka dźwignęła skrzynkę ok. 18kg i poczuła ból w plecach. Usiadła przy stole montażowym, ból się nasilał promieniując do prawej nogi. Zażyta tabletka przeciwbólowa nie pomogła i powódka ok. 8.00 udała się do domu i skontaktowała z lekarzem.

Pracodawca uznał zdarzenie za wypadek przy pracy, którego bezpośrednią przyczyną było dźwignięcie, szarpnięcie ok. 18 kg ciężaru. Jako skutek wskazano rwę kulszową z niedowładem stopy prawej, przepuklinę jadra miażdżystego (...) z uciskiem prawego korzenia nerwu rdzeniowego.

Dowód:

orzeczenie lekarskie z 5.02.2019r. k.7-8

formularz zgłoszenia wypadku przy pracy k. 72

protokół wysłuchania k. 73

powołanie komisji powypadkowej k. 74

protokół powypadkowy k. 75-77

W dniu 9 maja 2021r. powódka leczona była operacyjnie z powodu stwierdzonego ucisku na poziomie L5-S1. Pomimo wdrożonego postępowania operacyjnego powódka w dalszym ciągu odczuwała promieniowanie do kończyny dolnej z opadaniem prawej stopy. W późniejszym okresie powódka była wielokrotnie rehabilitowana. Od stycznia 2021r. wystąpiły dolegliwości bólowe barku prawego, planowano leczenie operacyjne, ale nie zostało ono wdrożone, a w spornym okresie nie było prowadzone jakiekolwiek leczenie dotyczące barku prawego, natomiast kontynuowana była rehabilitacja w zakresie odcinka lędźwiowo- krzyżowego oraz prawej kończyny dolnej.

Powódka w 2014r. również była operowana z powodu dyskopatii na poziomie L5-S1, po operacji utrzymywało się osłabienie zgięcia grzbietowego stopy prawej.

Dowód:

dokumentacja medyczna powódki 9-71

opinia łączna biegłego ortopedy i neurologa 128-132, 142-143, 159-160

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył, co następuje

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: 1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 6. ust. 1 powołanej ustawy z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługują następujące świadczenia:

2) "świadczenie rehabilitacyjne" - dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru (art. 9 ust. 1).

W rozpoznawanej sprawie sporne pozostawało, czy niezdolność powódki do pracy w spornej części okresu świadczenia rehabilitacyjnego ( ostatnie 3 miesiące) pozostawała w związku z pracą.

Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się nie tylko opinii biegłych z zakresu neurologii i ortopedii, ale także na korelującym z tym dowodem stanowiskiem ZUS, iż niezdolność do pracy powódki przez pierwsze 9 miesięcy pozostawała w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 6 maja 2020r. wprawdzie organ rentowy broni się przed zajętym przez siebie w trakcie orzekania stanowiskiem powołując się na postawienie rozpoznania w trybie art. 15zc ust.2 ustawy z dnia 02.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19(…), jednak wskazać należy, iż także w czasie pandemii organ rentowy obowiązany był podejmować decyzję w oparciu o ustalenia stanu faktycznego na podstawie przeprowadzonego postępowania, dokumentacji medycznej i wyprowadzonych z niej wniosków przez lekarzy orzeczników czy komisje lekarskie ZUS, czyli w oparciu o stanowisko specjalistów. Opinia biegłych, wielokrotnie uzupełniana na skutek zastrzeżeń ZUS potwierdziła, iż niezdolność powódki do pracy, także w ostatnim okresie pozostawała w związku z wypadkiem przy pracy. Biegli – wbrew stanowisku ZUS prezentowanym także w ostatnich zastrzeżeniach uzasadnili swoje stanowisko w sposób przekonujący i stanowczy, zatem sąd pominął dalsze wnioski dowodowe organu rentowego jako zmierzające do przedłużania postępowania. Zdaniem sądu, zgodnie zaś z utrwalonym w tej mierze poglądem Sądu Najwyższego - opinie biegłych lekarzy mogą być oceniane przez Sąd wyłącznie przez pryzmat ich zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego oraz wiedzy powszechnej, wystarczające dla uznania bądź nie uznania opinii biegłego za przekonywującą (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2005r., II CK 572/04, Lex nr 151656). Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 §1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.

W kontekście powyższych rozważań sąd uznał, że niezdolność do pracy powódki w spornym okresie pozostawała w związku z wypadkiem przy pracy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji.