IV P 468/24 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Rejonowy w Świdnicy z 2026-01-12

Sygnatura akt IV P 468/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

O., dnia 16 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska

Ławnicy: Ł. B., C. T.

Protokolant: Agata Toboła

po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na rozprawie

sprawy z powództwa T. G.

przeciwko (...) Sp. z .o.o. z siedzibą w Z.

o odszkodowanie

I.  zasądza od strony pozwanej (...) Sp z .o.o. z siedzibą w Z. na rzecz powódki T. G. kwotę 7.933,32 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 19 września 2024 roku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za nieprawidłowe rozwiązanie umowy o pracę;

II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 360,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

III.  wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności co do kwoty 7.000,00 zł;

IV.  nakazuje stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa Sąd Rejonowy (...) kwotę 500,00 zł tytułem opłaty od pozwu, od której powódka była ustawowo zwolniona.

UZASADNIENIE

Powódka T. G. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...) -. kwoty 7.933,32 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa pracy tj. art. 41 k.p., gdyż pracodawca wypowiedział umowę o pracę dnia 30.08.2024r. w czasie urlopu powódki.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...) -. wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu strona pozwana zakwestionowała twierdzenia zawarte w pozwie, podnosząc, że dnia 30.08.2024r. powódka świadczyła pracę zdalną, a nie jak twierdzi powódka - przebywała na urlopie wypoczynkowym. Strona pozwana wskazała również, iż przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę z powódką, jaką była utrata zaufania do pracownika była rzeczywista i konkretna.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:

Powódka zatrudniona była u strony pozwanej na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny od dnia 18 lipca 2024 roku do dnia 17 października 2024 roku na stanowisku księgowej w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem 7.000 zł miesięcznie.

Pismem z 30 sierpnia 2024 roku rozwiązano umowę o pracę za wypowiedzeniem, jako przyczynę wskazano utratę zaufania.

Bezsporne oraz wynikające z akt osobowych

Do zakresu zadań powódki należało w szczególności rejestrowanie faktur VAT dotyczących zakupów związanych z transportem. Po uzgodnieniu z przełożoną powódka mogła w wyjątkowych sytuacjach świadczyć pracę zdalnie. Do takiej pracy niezbędny był laptop i dokumenty do księgowania.

Pracownicy podpisywali listę obecności; czasami było to w innym dniu, niż dzień faktycznego świadczenia pracy. Pracownicy składali wnioski urlopowe na piśmie, jednak istniała praktyka, że urlop był ustalony telefonicznie lub mailowo, a wniosek był składany później.

B. 28 sierpnia 2024 roku powódka zwróciła się do strony pozwanej o umożliwienie wykonywania pracy zdalnej w dniach: 29-30.08.2024r. W odpowiedzi mailowej przełożona udzieliła powódce urlopu na dzień 29.08.2024r. wskazując, że nie ma za dużo pracy do wykonania dla niej, dlatego dokumenty do księgowania zostaną przygotowane na dzień 30.08.2024r. Ostatecznie w rozmowie telefonicznej powódka została poinformowana, że nie ma wystarczającej ilości dokumentów i ma kolejnego dnia też ma być na urlopie. Przełożona poprosiła powódkę, aby przyszła do pracy, żeby coś wyjaśnić w księgowaniu.

30 sierpnia 2024 roku powódka przyszła do biura i została poproszona na rozmowę z F. W. i R. F.. Rozmowa dotyczyła nieprawidłowości związanych z dniem 16 sierpnia 2024 roku, kiedy to powódka miała świadczyć pracę zdalną, a zdaniem F. W. i R. F. pracy tej nie świadczyła. Powódka oświadczyła, że wobec stawianych jej zarzutów wypisze wniosek o urlop na 16 sierpnia 2024 roku. Powódka wypisała również wniosek urlopowy na 29 sierpnia 2024 roku oraz 30 sierpnia 2024 roku.

Po wypisaniu wniosku powódka otrzymała od strony pozwanej pismo z 30 sierpnia 2024 roku o rozwiązaniu z nią umowy o pracę za wypowiedzeniem. Powódka po rozmowie zabrała do domu służbowy laptop oraz dokumenty, jednak pracy nie wykonywała.

Dowody:

- wniosek o urlop wraz z adnotacją – k. 10-11

- oświadczenia z dnia 4.11.24r. – k. 31-32

- wiadomość e-mail z dnia 28.08.24r. – k. 44-46, 48

- lista obecności – sierpień 2024r. – k. 47

- pismo o rozwiązaniu umowy prace za wypowiedzeniem - k.-9

- wiadomość e-mail– k. 61-63, 64, 75

- zeznania świadków:

F. W. - k. 102-104- e-protokół – k. 107

F. T. -k. 104 –106- e-protokół – k. 107

R. F. - k. 131 – 132, e-protokół – k. 136

- zeznania powódki – k. 133, e-protokół – k. 136

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:

Powództwo było zasadne.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności w oparciu o zeznania powódki i częściowo zeznania świadków: F. W., F. T., R. F., jak również dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Sąd dał wiarę powyższym dowodom w takim zakresie w jakim każdy z nich stanowił podstawę dokonania ustaleń faktycznych w sprawie. Podstawę ustaleń Sądu w zakresie przebiegu zatrudnienia powódki oraz łączącej strony umowy stanowiły również akta osobowe pracownika. Sąd dał im wiarę w całości, albowiem ich prawdziwość i autentyczność nie budziła wątpliwości, jak również nie zostały one w tym zakresie zakwestionowane przez strony postępowania.

Zgodnie z treścią art. 32 k.p. każda ze stron może rozwiązać umowę o pracę za wypowiedzeniem. Stosownie zaś do art. 34 k.p. okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na okres próbny wynosi:

1) 3 dni robocze, jeżeli okres próbny nie przekracza 2 tygodni;

2) 1 tydzień, jeżeli okres próbny jest dłuższy niż 2 tygodnie;

3) 2 tygodnie, jeżeli okres próbny wynosi 3 miesiące.

Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia (art. 41 k.p.).

Art. 50 §1 k.p. wskazuje, że jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na okres próbny nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu tych umów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie; odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać.

Na początku rozważań wskazać należy, że skoro strony łączyła umowa na okres próbny to wobec treści art. 50 kp (z którego wynika, że rozpoznając odwołanie pracownika od rozwiązania umowy o pracę na okres próbny Sąd nie bada zasadności wypowiedzenia) nie podlegały rozważaniom dowody dotyczące wskazanej w piśmie przyczyny wypowiedzenia – utraty zaufania, a jedynie dotyczące ustalenia czy dokonane wypowiedzenie nie naruszyło przepisów o wypowiadaniu umów o pracę.

Bezsporne w przedmiotowej sprawie pozostaje, iż wypowiedzenie zostało sporządzone w formie pisemnej oraz że zachowany został przewidziany przepisami prawa okres wypowiedzenia. Powódka podnosiła natomiast, że w dacie otrzymania oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę powódka korzystała z urlopu wypoczynkowego.

Z materiału dowodowego wynika, iż powódka w dniu 30.08.2024r. złożyła pisemny wniosek o udzielenie urlopu wypoczynkowego obejmującego ten właśnie dzień, a urlop ten był ustalony wcześniej; wniosek ten został zaakceptowany i podpisany przez przełożoną powódki w dniu 30.08.2024r.

Z dołączonej do akt korespondencji mailowej wynika, że 28.08.2024r powódka zwróciła się do pracodawcy o umożliwienie wykonywania pracy zdalnej w dniach: 29-30.08.2024r. W odpowiedzi pracodawca udzielił powódce urlopu na dzień 29.08.2024r. wskazując, że nie ma za dużo pracy do wykonania dla niej, dlatego dokumenty do księgowania zostaną przygotowane na dzień 30.08.2024r.; powódka wyraziła na to zgodę wskazując, że wniosek przywiezie w piątek.

Natomiast z listy płac i wniosku urlopowego powódki z 30.08.2024r. wynika, że pracodawca udzielił powódce urlopu na dzień 30.08.2024r. Wprawdzie z zeznań świadka F. W. wynika, że ustalono, że powódka w dniu 30.08.2024r wypisze wniosek urlopowy na 16 i 29 sierpnia, jednak z treści wniosku wynika, że powódka w tym dniu złożyła ostatecznie wniosek o 3 dni urlopu – 16, 29, 30 sierpnia.

Z zeznań świadka F. T. wynika, że nie była obecna przy rozmowie w dniu 30 sierpnia jednak dotarł do niej w tym dniu wniosek urlopowy powódki i jej wątpliwości wzbudziła sprzeczność pomiędzy liczbą dni 2 a datami 16, 29 i 30 – w związku z tym udała się do R. F. wyjaśnić tę sytuację i dowiedziała się że powódka 30 sierpnia miała świadczyć pracę zdalną i świadek napisała adnotację na wniosku powódki. Świadek zeznała, że jak dostała ten wniosek urlopowy to nikt nie miał do niego dostępu.

Świadek R. F. potwierdziła, że powódka zwróciła się o pracę zdalną 29 i 30 sierpnia, świadek nie wyraziła na to zgody, bo nie było wystarczającej ilości faktur, wezwała powódkę do biura 30 sierpnia, powódka wzięła laptopa i faktury, świadek nie pamiętała czy było to przed wręczeniem wypowiedzenia; świadek była obecna przy sporządzaniu przez powódkę wniosku urlopowego, wniosek został wypisany na 3 dni a ilość dni została wpisana jako 2 to świadek zmieniła tą ilość na 3 dni nie zastanawiając się jakie to były daty; zaakceptował wniosek, jednocześnie świadek zeznała, ze nie jest na 100 procent pewna że w tym dniu powódka otrzymała wyraźne polecenie, że ma świadczyć pracę zdalną, ustalone to było wcześniej i skoro powódka wzięła laptop i dokumenty to będzie je księgować. Jednocześnie świadek zeznała, że w dniu 30.08. nie odnotowano żadnego logowania powódki do systemu z domu.

Świadek powoływała się na wcześniejsze ustalenie co do pracy zdalnej powódki w dniu 30 sierpnia oraz że nie przypomina sobie, aby jakąś wypowiedzią odwołała pracę zdalną , to jednak niewątpliwie podpisanie wniosku urlopowego na 30 sierpnia stanowi odwołanie pracy zdalnej w tym dniu i mogło tak zostać odebrane przez powódkę.

Tym samym analiza zeznań świadków i treść wniosku urlopowego nakazują uznać, że wniosek o urlop na 30 sierpnia 2024 roku został zaakceptowany przez przełożoną powódki, a tym samym w tym dniu powódka przebywała na urlopie wypoczynkowym.

Dodatkowo na korzystanie w tym dniu z urlopu wypoczynkowego wskazuje lista obecności- powódka ma tam odnotowany fakt pobytu na urlopie wypoczynkowym w dniach 29 i 30 sierpnia 2024 roku, a także informacja o braku logowań powódki w tym dniu (k. 75)

Z zeznań powódki wynika, że zwróciła się o prace zdalną 29 i 30 sierpnia z uwagi na awarię w przedszkolu i w odpowiedzi usłyszała, że nie ma na tyle dokumentów i żeby powódka wzięła urlop na 29.08 a 30.08 zobaczymy ile będzie dokumentów; następnie 29.08 przełożona zadzwoniła do powódki około godz. 16:00 i poprosiła aby podjechała do firmy z rana, bo chce coś powódce wytłumaczyć w wyciągach oraz że nie ma tyle dokumentów i że powódka dalej ma mieć urlop; powódka przyjechała 30 sierpnia i pani F. zaczęła krzyczeć, że podrobiła wniosek i listę obecności co do 16 sierpnia, powódka wskazała, że skoro uważają że w tym dniu była na urlopie to wypisze wniosek, panie podały jej wniosek i kazały wypisać na 16, 29 i 30 sierpnia, co powódka zrobiła, następnie powódce wręczono wypowiedzenie umowy o pracę; powódka przyznała, że wychodząc wzięła laptopa i dokumenty pod wpływem stresu.

Sąd dał wiarę zeznaniom powódki, uznając je za spójne, logiczne oraz konsekwentne, a nadto pozostające w pełnej korelacji z przedłożoną do akt sprawy dokumentacją urlopową (wniosek o urlop i lista obecności). Treść tych dokumentów jednoznacznie potwierdza okoliczności podnoszone przez powódkę iż wypowiedzenie umowy o pracę zostało dokonane w dniu, w którym powódka korzystała z urlopu wypoczynkowego.

Tym samym należało uznać, że rozwiązanie umowy o pracę z powódką nastąpiło z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów za wypowiedzeniem, co skutkowało uwzględnieniem żądania zasądzenia odszkodowania. Ustalając wysokość odszkodowania, Sąd miał na względzie dyspozycje art. 50 k.p., zgodnie z którym odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać oraz niekwestionowaną wysokość miesięcznego wynagrodzenia powódki. Skoro umowa na okres próbny miała trwać do 17 października 2024 roku to powódce przysługuje odszkodowanie w kwocie 7.933,32 zł.

Mając powyższe na uwadze zasądzono na rzecz powódki żądaną kwotę 7.933,32 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę.

Za zwłokę w zapłacie należności zgodnie z treścią art. 481 k.c. wierzycielowi przysługują odsetki w wysokości za opóźnienie (przy braku - jak w niniejszej sprawie – innej umowy stron) liczone od daty wymagalności roszczenia. Co do odszkodowania odsetki zasądzono zgodnie z żądaniem powódki od dnia 19 września 2024 roku (data wniesienia pozwu).

Sąd z urzędu, na podstawie art. 477 2 k.p.c. nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w części nie przekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia powódki.

Na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego (...) kwotę 500 złotych tytułem opłaty od pozwu, od której powódka była ustawowo zwolniona.

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Katarzyna Zych
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Świdnicy
Osoba, która wytworzyła informację:  Sędzia Maja Snopczyńska,  Jolanta Drozdowska ,  Ewa Kleban
Data wytworzenia informacji: