Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Świdnicy

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 30 października 2023 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w osobie Sędzi Magdaleny Piątkowskiej
Protokolant : Dawid Tomczyk

po rozpoznaniu w dniu 30 października 2023 r. na rozprawie

sprawy z powództwa A. J.

przeciwko Archiwum (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ś.

o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy

I. przywraca powódkę A. J. do pracy u strony pozwanej tj. w Archiwum (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na dotychczasowych warunkach pracy i płacy,

II. dalej idące powództwo oddala,

III. zasądza od strony pozwanej Archiwum (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na rzecz powódki A. J. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty,

IV. zasądza od strony pozwanej Archiwum (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego(...) kwotę 750 zł tytułem opłaty od pozwu od uiszczenia której powódka była ustawowo zwolniona.

UZASADNIENIE

Powódka A. J. wniosła pozew przeciwko Archiwum (...) Sp. z o.o. z/s w Ś. domagając się przywrócenia do pracy, alternatywnie zasądzenia od pozwanej na rzecz powódki odszkodowania w kwocie 13.200 zł., a także zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż zatrudniona była u strony pozwanej od 1.06.2015r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku archiwisty. Dnia 19 grudnia 2022r. pozwana złożyła powódce oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, które upłynęło 31.03.2022r. Jako przyczynę wskazano likwidację stanowiska powódki. Powódka podniosła, iż przyczyna wskazana w oświadczeniu nie jest prawdziwa, a ponadto powódka w dacie złożenia jej oświadczenia podlegała ochronie przewidzianej w art. 39kp. Nie zaszły przy tym, zdaniem powódki, okoliczności wyłączające zastosowanie powołanej ochrony. Ponadto zarzuciła uchybienia formalne albowiem oświadczeniem rozwiązywano umowę z dnia 18 maja 2015r. , była to jednak umowa zlecenia, która łączyła strony.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Potwierdzono zatrudnienie powódki na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony oraz złożenie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę wobec likwidacji stanowiska pracy powódki. Przyczyna ta, zdaniem pozwanej , była rzeczywista i uzasadniona. Wskazała, iż spółka zajmowała się archiwizacją i niszczeniem dokumentów i dlatego zatrudniała archiwistów. Z uwagi na brak zleceń kondycja finansowa spółki pogarszała się, doszło do zadłużeń publicznoprawnych i pozwana zmuszona była podjąć decyzję dotyczącą likwidacji spółki. Rozwiązano umowę z pracownikami, pozostawiając umowę z przebywającą na urlopie macierzyńskim pracownicą. Wypowiedziano umowę o najem lokalu, otrzymano wypowiedzenie umowy na energię elektryczną jak i dostawy gazu z uwagi na opóźnienia w płatnościach. Pozwana wskazała, iż przywracanie powódki do pracy jest niecelowe, ponieważ w okresie wypowiedzenia powódka została zwolniona ze świadczenia pracy w związku z brakiem zleceń i rozpoczętym procesem likwidacji spółki. Brak środków na utrzymanie dotychczasowego stanu zatrudnienia uniemożliwiał, zdaniem pozwanej, przywrócenie powódki do pracy. Co do wskazanej w oświadczeniu błędnej daty umowy o pracę wskazano na omyłkę. Żądanie odszkodowania pozwana potraktowała jako świadomą próbę pogorszenia złej kondycji pozwanej.

W piśmie z dnia 1.04.2023r. powódka sprecyzowała żądanie na przywrócenie do pracy oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki wynagrodzenia za pełen okres pozostawania bez pracy począwszy od dnia 1.04.2023r. ( art. 47 kp) oraz zasądzenie kosztów procesu. Podtrzymała argumentację naruszenia przez stronę pozwaną art. 39 kp oraz podkreśliła fakt, iż do likwidacji spółki nie doszło.

Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała na brak środków utrzymania dotychczasowego zatrudnienia powódki w spółce. Wskazano, iż powódka ma możliwości zatrudnienia na rynku pracy bądź otwarcia własnej działalności.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka A. J. zatrudniona była w Archiwum (...) Sp. z o.o. z/s w Ś. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy od dnia 1.06.2015r. na stanowisku archiwisty. Wcześniej, od 18 maja 2015r. ,strony łączyła umowa zlecenia.

Dowód:

akta osobowe powódki ( w załączeniu)

umowa zlecenia, aneks k.21,22

umowa o pracę k. 42

W dacie złożenia oświadczenia powódka miała 57 lat i łączny okres zatrudnienia powódki stanowiący podstawę świadczeń emerytalnych wynosił 37 lat.

Dowód:

informacja o stanie konta ubezpieczonego k. 5-17

Dnia 19.12.2022r. pracodawca złożył powódce oświadczenie o rozwiązaniu z nią umowy o pracę zawartej w dniu 18 maja 2015r. z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upływał w dniu 31.05.223r. Jako przyczynę wskazano likwidację stanowiska pracy. Powódce udzielono urlopu, a następnie zwolniono ze świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia. Rozwiązanie umowy związane było ze złą kondycją finansową spółki.

Dowód:

oświadczenia k. 18-20

stan konta k. 44

pismo ZUS k. 45-46

wezwanie do zapłaty k. 48

pismo od T. k. 50

W zatrudnieniu pozostawiono przebywającą na urlopie macierzyńskim J. L..

Dowód:

wniosek z dnia 9.12.22r. k.47

W okresie od złożenia wypowiedzenia do dnia 26.10.2023r. nie doszło do likwidacji pracodawcy.

Dowód:

wydruk informacji z KRS z dnia 2.08.2023r. i 26.10.2023r. (okładka)

Wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent za urlop wynosiło (...)

Dowód: zaświadczenie k. 34

Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:

Powództwo było zasadne.

Zgodnie z art. 30 § 4 kp (w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia oświadczenia powódce ) w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.

Zgodnie z art. 39 kp pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku.

Zgodnie z art. 45 § 1kp w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. (…) (§ 2) .

Jednakże przepisu § 2 zdanie pierwsze nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 41 ¹ kp; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu (§ 3).

Zgodnie z art. w art. 41 ¹ kp w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, nie stosuje się przepisów art. 38, 39 i 41, ani przepisów szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę.

W postępowaniu sądowym badanie przyczyn wypowiedzenia ma dwojaki charakter: sąd poddaje je analizie w aspekcie zgodności czynności pracodawcy z prawem i w aspekcie zasadności. W myśl art. 45 § 1 k.p. są to niezależne od siebie przesłanki oceny żądania uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, przywrócenia do pracy albo odszkodowania.

W płaszczyźnie zgodności z prawem sąd bada, czy dopuszczalne było złożenie przez pracodawcę oświadczenia określonej treści, czy też dany pracownik podlega w tym zakresie ochronie. Gdy chodzi o badanie przyczyny podanej w oświadczeniu badanie dotyczy ustalenia, czy była ona skonkretyzowana w taki sposób, by pracownik miał możliwość obrony przed stawianymi mu zarzutami. W drugiej płaszczyźnie chodzi natomiast o to, by wskazana przyczyna mogła być uznana za uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę i aby była prawdziwa.

W odniesieniu do powyższego wskazać należy, iż wypowiedzenie złożone powódce było niezgodne z prawem albowiem naruszało powołany wyżej art. 39 kp, a nie zachodziły ani okoliczności wyłączające ochronę powódki ani pozwalające na orzeczenie odszkodowania w miejsce żądania przywrócenia do pracy, bowiem do dnia wyrokowania spółka nie została zlikwidowana, a nawet pozostawiła w zatrudnieniu innego pracownika J. L.. Strona pozwana nie udowodniła również, iż stanowisko archiwisty zostało zlikwidowane.

W związku z takimi ustaleniami i po zastosowaniu powołanych przepisów, orzeczono jak punkcie I wyroku.

W punkcie II wyroku oddalono powództwo o zasądzenie na rzecz powódki wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy albowiem powódka na dzień orzekania nie spełniła przesłanek art. 47 kp, zgodnie z którym pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące - nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego lub od dnia złożenia przez pracownika wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego albo jego części - do dnia zakończenia tego urlopu, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy. (…)

Na dzień orzekania pracownik nie podjął pracy , nie jest wiadomo, w jakiej dacie ( i czy w ogóle ją podejmie), a zatem nawet ze względu na brak wiedzy co do kwoty jakiej dotyczy żądanie nie jest możliwe uwzględnienie żądania.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Ponadto na podstawie art.113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Takim kosztem, od poniesienia którego pracownik był zwolniony, była opłata od pozwu. Wobec przegrania przez stronę pozwaną sprawy o wps 13.200 zł. opłatę tę zasądzono od pozwanego w kwocie 750 zł.