Portal Orzeczeń Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Świdnicy

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Ś., dnia 09 października 2019r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy, I Wydział Cywilny

w składzie (...) SSR Katarzyna Jamrozy-Szponik

Protokolant: Aleksandra Myszczyszyn
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2019 roku
sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W.
przeciwko M. Ś.
o zapłatę kwoty 18 095,85 zł

I.  zasądza od pozwanej M. Ś. na rzecz powoda (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 18.095,85 zł (osiemnaście tysięcy dziewięćdziesiąt pięć złotych i osiemdziesiąt pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 14 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty,

II.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3844 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2018 r. strona powodowa (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła pozew w elektronicznym postepowaniu upominawczym przeciwko pozwanej M. Ś. o zapłatę kwoty 18.095,85 zł wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że pozwana zawarła ze stroną powodową umowę kredytu gotówkowego w formie elektronicznej. Pozwana nie dokonała spłaty wymagalnego zadłużenia w łącznej kwocie 18.095,85 zł, na które złożyły się kwota 16.705,16 zł z tytułu niespłaconej należności głównej, kwota 728,99 zł z tytułu niespłaconych odsetek umownych naliczonych za okres od dnia 22 listopada 2017 r. do dnia 22 czerwca 2018 r. oraz kwota 661,70 zł z tytułu niespłaconych odsetek karnych naliczonych za okres od dnia 23 czerwca 2018 r. do dnia 13 grudnia 2018 r.

W dniu 21 stycznia 2019 r. Referendarz sądowy w Sadzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie (sygn. akt VI Nc-e 2360117/18) nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem strony powodowej wyrażonym w pozwie.

Pozwana, za pośrednictwem reprezentującego ją pełnomocnika, wniosła skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty wnosząc przy tym o uchylenie nakazu zapłaty w całości i przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi właściwości ogólnej pozwanej, oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana wskazała, że nie przypomina sobie okoliczności zawarcia umowy, na podstawie której strona powodowa dochodzi opisanych w pozwie należności, wszelkie ciążące na niej zobowiązania miała regulować na bieżąco, wobec czego pozwana podniosła zarzut nieistnienia przedmiotowej wierzytelności. Nadto, wedle pozwanej, strona powodowa nie wskazała w pozwie, w jaki sposób wyliczyła kwotę dochodzoną w toku niniejszego postepowania. W dalszym piśmie procesowym (z dnia 11 września 2019 r.) pozwana wskazała, że powód nie przedłożyć kompletnej dokumentacji bankowej, z której można by ustalić pełną treść praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy. Wedle pozwanej nie można ustalić daty wymagalności roszczenia, bowiem strona powodowa nie wykazała, kiedy oświadczenie o wypowiedzeniu dotarło do pozwanej, wobec czego pozwana zaprzeczyła wysokości dochodzonego roszczenia tak co do należności głównej jak i odsetek. Nadto, wedle pozwanej bank zaniechał przeprowadzenia obligatoryjnej procedury określonej w art., 75c ust 1 i 2 ustawy prawo bankowe – wezwania do dokonania spłaty w terminie nie krótszym niż 14 wraz z informacją o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych wniosku o restrukturyzację.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 20 marca 2017 r. strona powodowa (...) S.A. z siedzibą w W. zawarła z pozwaną M. Ś., w formie elektronicznej, umowę kredytu gotówkowego nr (...). Pozwanej udzielono pożyczki w kwocie 19.899,89 zł, kwota ta stanowiła sumę środków wypłaconych pozwanej (16.800,00 zł), prowizji banku (kwota 2.442,31 zł) oraz opłaty za ubezpieczenie kredytu (kredyt był bowiem ubezpieczony Ubezpieczeniem spłaty rat Kredytu dla Kredytobiorców Banku (...) na podstawie grupowej umowy zawartej z (...) S.A.), koszt ubezpieczenia wyniósł 657,57 zł). Całkowity koszt kredytu obejmujący prowizję za udzielenie kredytu, opłaty za ubezpieczenie kredytu oraz odsetki obliczone za cały okres obowiązywania umowy (liczone wedle zmiennej stopy procentowej, w dniu zawarcia umowy wynoszącej 8,09 % w skali roku) wyniósł 6263,57 zł przy (...) wynoszącym 19,56 %. Zobowiązanie zostało rozłożone na 44 równe raty miesięczne płatne w kwocie 524,17 zł. Termin płatności pierwszej raty kredytu przypadał na dzień 20 kwietnia 2017 r., ostatniej na dzień 20 listopada 2020 r. Bank był uprawniony do naliczania oprocentowania od należności przeterminowanych, również wedle zmiennej stopy procentowej, w dniu zawarcia umowy wynoszącej 8,09 %. Zarówno bank jak i pozwana uprawnieni byli do wypowiedzenia umowy kredytu w formie pisemnej, okres wypowiedzenia wynosił 30 dni. Bank mógł wypowiedzieć umowę m.in. w przypadku nie spłacenia w terminie kredytu, jego części bądź opłat i prowizji.

Dowód:

- potwierdzenie zawarcia Umowy K. nr (...) – k. 30-38;

- załącznik do umowy kredytowej nr (...) – Harmonogram spłat kredytu – k. 81-82;

- zaświadczenie dotyczące zawarcia umowy o kredyt gotówkowy – k. 83-84;

- potwierdzenie przyjęcia do ubezpieczenia – k. 39;

- regulamin udzielania kredytów konsumpcyjnych dla osób fizycznych w ramach bankowości detalicznej (...) S.A. – k. 40-44;

- warunki udzielania kredytu gotówkowego w ramach bankowości detalicznej (...) S.A. – k. 45-46.

Pozwana zaprzestała terminowej spłaty zadłużenia wynikającego z umowy kredytu. Pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. pozwana została wezwania do zapłaty utrzymującego się zadłużenia, które na dzień sporządzenia pisma wynosiło 1.051,29 zł w terminie 14 dni roboczych. W piśmie tym pozwana została poinformowana o możliwości dokonania zmiany warunków spłaty lub restrukturyzacji zobowiązania, o co mogła wnosić w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania. Pozwana nie odebrała skierowanej do niej korespondencji.

Dowód:

- elektroniczne zestawienie operacji – k. 51;

- wezwanie do zapłaty z dnia 23 stycznia 2018 r. wraz z potwierdzeniem nadania – k. 85-89.

Pismem z dnia 22 marca 2018 r. (...) S.A. z siedzibą w W. wypowiedział pozwanej M. Ś. umowę kredytu gotówkowego o numerze (...) z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Całkowita kwota zobowiązania pozostałego do spłaty na dzień sporządzenia pisma wynosiła 17.155,35 zł. Na powyższą kwotę składały się kapitał w kwocie 16.705,16 zł oraz odsetki w kwocie 450,19 zł. Pozwana nie odebrała skierowanego do niej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. Roszczenie strony powodowej stało się wymagalne z dniem 22 czerwca 2018 r.

Dowód:

- wypowiedzenie umowy z dnia 22 marca 2018 r. wraz z potwierdzeniem odbioru. – k. 52-54;

- wyciąg z ksiąg bankowych (...) S.A. z dnia 13 grudnia 2018 r. – k. 59.

W dniu 17 lipca 2018 r. strona powodowa, za pośrednictwem reprezentującego ją pełnomocnika, wezwała pozwaną M. Ś. do zapłaty kwoty 17.588,76 zł w terminie do dnia 24 lipca 2018 r.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty z dnia 17 lipca 2018 r. – k. 55-56.

Wysokość roszczenia strony powodowej na dzień 13 grudnia 2018 r. wynosiła 18.095,85 zł Na kwotę tą złożyły się kwota 16.705,16 zł tytułem należności głównej, kwota 728,99 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od kapitały w wysokości 16.705,16 zł za okres od 22 listopada 2017 r. do 22 czerwca 2018 r. wg stopy procentowej w wysokości 8,06% w skali roku oraz kwota 661,70 zł tytułem odsetek karnych umownych naliczonych za okres od 23 czerwca 2018 r. do dnia 13 grudnia 2018 r. wg stopy procentowej w wysokości 8,06% w skali roku.

Dowód:

- wyciąg z ksiąg bankowych (...) S.A. z dnia 13 grudnia 2018 r. – k. 59.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości.

Orzeczenie w niemniejszej sprawie w głównej mierze oparto o przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz.U. z 1964 r., nr 16, poz. 93 z późń zm, dalej k.c.) oraz zapisy umowy zawartej pomiędzy stronami. Zgodnie bowiem z art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Sąd wydając orzeczenie w niniejszej sprawie oparł się o dowody z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową, na której spoczywał ciężar dowodowy wynikający z art. 3 k.p.c., zgodnie z którym strony zobowiązane są przedstawiać dowody oraz z art. 232 k.p.c., według którego strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z jakich wywodzą skutki prawne. Dokumenty te nie budziły wątpliwości sądu w zakresie, w jakim na ich podstawie Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu strona powodowa w pełni sprostała ciążącemu na niej ciężarowi dowodowemu wykazania istnienia, wysokości oraz wymagalności roszczenia dochodzonego pozwem w niniejszej sprawie. Sąd ustalił, że strony skutecznie zawarły umowę kredytu gotówkowego z dnia 20 marca 2017 r. Umowa wprawdzie została zawarta na odległość, nie widnieje na niej podpis pozwanej, zawarcie umowy o kredyt konsumencki na odległość jest jednak jest zgodne z przepisami ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. z 2019 r., poz. 1083 – tekst jednolity) a wola zawarcia przez pozwaną tejże umowy nie budzi wątpliwości, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że pozwana regulowała należności wynikające z rat kredytu na rzecz strony powodowej. Bezsprzecznie również pozwana zaprzestała spłaty zadłużenia, co wynika z przedłożonego elektronicznego zestawienia operacji. Pozwana została wezwania do zapłaty zadłużenia w terminie 14 dni roboczych lub złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia (wbrew twierdzeniom pozwanej), jednakże pozwana nie odebrała skierowanej do niej korespondencji wysłanej na prawidłowy adres jej zamieszkania, wobec czego strona powodowa była uprawniona do wypowiedzenia umowy pożyczki zawartej z pozwaną, co nastąpiło na skutek oświadczenia złożonego w piśmie z dnia 22 marca 2018 r. Również tego dokumentu pozwana nie odebrała, jednakże należało uznać złożone przez stronę powodową oświadczenie o wypowiedzeniu umowy za skuteczne. Zgodnie bowiem z art. 61 § 1 zd. 1 k.c. oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Wobec powyższego uznać należało, że roszczenie strony powodowej wynikające z przedmiotowej umowy kredytu stało się wymagalne w całości z dniem 22 czerwca 2018 r. Wprawdzie data taka nie wynika z przedłożonego zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z dnia 22 marca 2019 r. (k. 53-54) lecz z przedłożonego wyciągu z ksiąg bankowych (k.59), jednakże z uwagi na fakt, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu zostało nadane w dniu 26 marca 2018 r. oraz biorąc pod uwagę przewidziany prawem, podwójny, tygodniowy okres awizacji przesyłki, data ustalona na podstawie daty upływu drugiego okresu awizacji byłaby oczywiście wcześniejsza niż data 22 czerwca 2018 r. Ustalona przez stronę powodową późniejsza data wymagalności roszczenia jest korzystniejsza dla pozwanej, wobec czego zarzuty pozwanej odnośnie braku wykazania daty wymagalności roszczenia nie podlegały uwzględnieniu. Również wbrew twierdzeniom pozwanej uznać należało, że strona powodowa wykazała w sposób prawidłowy wysokość dochodzonego roszczenia. Wprawdzie w myśl obecnie obowiązujących przepisów (art. 95 ust 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe - Dz.U. z 2018 r., poz. 2187 – tekst jednolity) wyciąg z ksiąg bankowych nie stanowi dokumentu urzędowego, jednakże w dalszym ciągu stanowi wiarygodny dokument prywatny, który bezsprzecznie może być podstawą ustalenia wysokości dochodzonego roszczenia. Wprawdzie pozwana kwestionowała wskazaną roszczenia, były to jednak zarzuty ogólne, nie poparte żadnym dowodem, tudzież matematycznym wskazaniem prawidłowej wysokości roszczenia, wobec czego zarzuty pozwanej w tym zakresie również nie polegały uwzględnieniu.

Wobec powyższego zasądzeniu na rzecz strony powodowej (...) S.A. z siedzibą w W. podlegała całość dochodzonego pozwem w niniejszej sprawie roszczenia, tj. kwota 19.095,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie (art. 481 § 1 i 2 k.c.) liczonymi od dnia wniesienia pozwu (14 luty 2018 r.) do dnia zapłaty, o czym Sąd na podstawie w/w przepisów orzekł w pkt I wyroku.

O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik postępowania na podstawie art. 98. § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804). Na wskazaną w pkt II wyroku kwotę złożyły się kwota 227,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu uiszczonej w elektronicznym postępowaniu upominawczym, kwota 3.600,00 zł tytułem taryfowego wynagrodzenia dla reprezentującego stronę powodową pełnomocnika będącego radcą prawnym wedle stawki minimalnej oraz kwota 17,00 zł tytułem kosztu opłaty skarbowej od udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa.